Maya Undina Herrera (bloemenmeisje)

De hele reis had ze in de armen van haar nieuwe moeder liggen brullen, de stewardessen waren gek geworden, en vlak voor de landing was ze in slaap gevallen.

Adoptiekind, op zoek naar haar lotsbestemming als reddende engel.

Te lezen in

Het waterrad van Ribe

Aan de overkant van de weg stond een jong meisje met bloemenslingers. Zij was onvoldoende beschermd tegen de wind en moest uitnodigend lachen naar automobilisten , terwijl ze tegelijk probeerde zich warm te houden.

Zwarte ogen

Hij zag Maya en Maya zag hem. Ze stonden ver genoeg van elkaar vandaan om elkaar ongegeneerd te kunnen bekijken. Ik ben mooi, dacht Maya, en tegelijk trok er een rilling door haar lijf. Ik had een jas aan moeten trekken, dacht ze.